Caserta

Caserta was in de 18de eeuw, onder het Bourbon-bewind, voorbestemd om de nieuwe hoofdstad van Zuid-Italië te worden. Napels was door zijn ligging aan de kust te kwetsbaar voor de aanvallen van de zeerovers. Caserta, op een veilige afstand van Napels, zou meer veiligheid moeten bieden aan de Spaanse overheersers.

Het grote voorbeeld voor Caserta was Versailles. Het paleis werd ontworpen door Luigi Vanitelli en moest minstens even groot worden als Versailles. De eerste steen werd gelegd in 1752, maar het werd uiteindelijk pas voltooid lang na de dood van de toenmalige koning, Karel III en van Vanitelli. Het paleis telde meer dan 1200 kamers en zalen, waarmee het Versailles ruim overtrof.

Caserta Caserta Paleis

Ook de tuinen van het paleis waren geïnspireerd op Versailles. Ze bestaan uit 3 delen. Vlakbij het paleis moest er een bloementuin komen, maar dit werd uiteindelijk een grasveld, geometrisch verdeeld door de brede witte lanen. Bij dit gedeelte hoort ook het bosgebied, met een vijver en een 'buitenverblijfje' aan de linkerzijde.  Daarnaast is er het kanaal, zo'n twee kilometer lang, dat in verschillende niveaus het hoogteverschil overbrugt. Het derde deel van de tuin omvat de waterval en de Engelse tuin.  Voor wie wil, rijdt er een treintje naar het bovenste deel (1 EUR), wie het iets romantischer wil houden kan ook een rondrit met de paardenkoets maken.

In de onmiddellijke omgeving van Caserta is ook San Leucio een bezoekje waard. Het stadje was het centrum van de zijde-industrie en was eigenlijk het resultaat van een sociaal project dat door Karel III werd opgestart en door Ferdinand IV (of zijn raadgevers) werd uitgebouwd tot een utopisch project van sociale rechtvaardigheid.

Trek voor een bezoek aan Caserta gerust een volledige dag uit. Het is de moeite meer dan waard !  (Opgelet : gesloten op dinsdag)

Kaart Reggia di Caserta
(klik op de rechtermuisknop en kies 'openen' voor een groter formaat)

Geschiedenis

Het paleis van Caserta is verbonden met twee van de koningen van het Bourbon-rijk, één van de koninklijke dynastieën die in de 18de eeuw de Europese geschiedenins bepaalden.

Karel  (1716 - 1788) werd op 16-jarige leeftijd leeftijd hertog van Parma en veroverde gewapenderhand heel Zuid-Italië, waar hij in 1735 gekroond werd als Karel VII, koning van Napels en Sicilië (1735-1759).  Hij was de oudste zoon van koning Filips V van Spanje en een achterkleinzoon Louis XIV van Frankrijk. Hij huwde in 1738 met prinses Maria Amalia van Saksen, een dochter van koning August III van Polen. Ze hadden 13 kinderen, waarvan er echter vele op jonge leeftijd zouden sterven.

In 1759 overleed zijn halfbroer Ferdinand VI, de toenmalige koning van Spanje. Karel vertrok naar Spanje, waar hij gekroond werd als Karel III en deed in Napels en Sicilië troonsafstand ten gunste van zijn derde zoon Ferdinand IV, die toen pas 9 jaar was.

Caserta Paleis Ferdinand II
(Troonsafstand van Karel III aan zijn zoon Ferdinand IV)

Ferdinand IV (1751 - 1825) was van 1759 tot 1806 als Ferdinand IV koning van Napels, van 1759 tot 1816 als Ferdinand III koning van Sicilië en van 1816 tot 1825 als Ferdinand I koning der Beide Siciliën. Hij was pas 9 jaar toen hij de troon besteeg. Het rijk werd feitelijk bestuurd door één van zijn raadgevers, Bernardo Tanucci, die regeerde als een verlicht despoot. Deze hield Ferdinand bewust 'dom' zodat hijzelf kon regeren. Ferdinand hield van dieren en 'al wat rokken droeg'. Hij kreeg de bijnaam 'il Ré nasone', omwille van zijn opvallend grote neus.

Caserta Paleis Ferdinand IV Caserta Paleis
(Ferdinand IV en zijn echtgenote, Maria Carolina)

Hij huwde met Maria Carolina, dochter van Maria Theresa, de Oostenrijkse keizerin (een zus van Marie-Antoinette, die met de Franse koning Louis XV trouwde). Zij bedong een plaatsje in de Raad van State en werd in 1777, na het ontslag van Tanucci, de feitelijke heerseres van het Koninkrijk Napels.

Ook zij kregen 17 kinderen, waarvan er echter 10 op jonge leeftijd stierven.

Meer beelden :